N/z Pieczka po pokazie filmu
"Quo Vadis" (5.9.2001 r.) Franciszek Pieczka wychował się na Śląsku w rodzinie górniczej. Zanim wszedł na drogę aktorską, pracował w kopalni w Chorzowie. Studia na Politechnice Gliwickiej przerwał, aby przenieść się do szkoły aktorskiej. W 1954 roku ukończył Państwową Wyższą Szkołę Teatralną; wtedy też zadebiutował w filmie Andrzeja Wajdy "Pokolenie". Początkowo występował w teatrze w Jeleniej Górze, później w Krakowie (Stary Teatr oraz nowohucki Teatr Ludowy), a w 1970 przeniósł |
się do Warszawy, gdzie od 1974 r. jest związany z Teatrem Powszechnym. Sławę przyniosły mu głównie role filmowe. Niesłychaną popularność zyskał jako Gustlik Jeleń w telewizyjnym serialu "Czterej pancerni i pies" (1966-71). W 1967 r. zagrał rolę Matisa w "Żywocie Mateusza" Leszczyńskego, za którą otrzymał nagrodę na festiwalu w Chicago. Grał też m.in. w "Rękopisie znalezionym w Saragossie" Hasa, "Weselu" i "Ziemi obiecanej" Wajdy, "Perle w koronie" Kutza, "Potopie" Hoffmana. W 2002 r. w "Quo vadis" Kawalerowicza zagrał rolę św. Piotra. We wczesnych latach 90. rozpoczął współpracę z Janem Kolskim, którego poznał, gdy ten miał dziewięć lat. Rola Jańcia Wodnika przyniosła aktorowi w 1993 roku Złotego Lwa za pierwszoplanową rolę męską na Festiwalu w Gdyni. Obecnie można go oglądać w spektaklu "Żelazna konstrukcja" w Teatrze Powszechnym. Pieczka mówi, że jest samotnikiem i nie lubi szumu wokół swojej osoby. "Wolę odizolować się w domu. Kiedy stoję z boku, mam ostrzejszy i spokojniejszy sąd o środowisku i świecie" - powiedział w jednym z wywiadów. Kazimierz Kutz napisał o nim w swoich "Klapsach i ścinkach": "Posiwiał, ale i wypiękniał (...), może spokojnie przyjąć rolę Pana Boga". PAP |
