Bohaterem "Ostatniej ucieczki" jest Józef - emeryt, który zamknięty w czterech ścianach ubogiego pokoju, osaczony przez nudę powtarzalności zdarzeń i jałową codzienność swej egzystencji, próbuje wyrwać się z tego przedsionka śmierci.

Przywołuje obrazy zdarzeń i postaci, jakie utrwaliły się na kliszach jego pamięci, zaczyna błąkać się w różnych czasach, powracając w świat dzieciństwa, gdzie jakby powtórnie przeżywa istnienie. Pusty czas emeryta sprawia, że czas w ogóle staje się dla niego żywiołem metafizycznym i obsesją. Odwiedza rejony rzeczywistości niegdyś utraconej i dzięki manipulacjom temporalnym odzyskanej na nowo. Ta wędrówka okazuje się swoistą ucieczką przed śmiercią, wycofaniem się w inne przestrzenie bytowania. Spektakl, rozgrywany w dwóch planach - lalkowym i żywym - stanowi wysmakowaną estetycznie medytację nad ontologią czasu i czasem jako "jedyną tragedią dla człowieka".

Wrocławski Teatr Lalek OSTATNIA UCIECZKA na podstawie opowiadań BRUNONA SCHULZA "Emeryt", "Samotność", "Noc wielkiego sezonu", "Księga", "Dodo", "Sanatorium Pod Klepsydrą", "Traktat o manekinach", "Wichura", "Genialna epoka", "Wujo Karol" scenariusz, reżyseria i scenografia: Aleksander Maksymiak muzyka: Zbigniew Karnecki
Prapremiera: 30 września 2004, Nowy Jork
Premiera polska: 23 października 2004,
Obsada: Jolanta Góralczyk, Józef Frymet, Krzysztof Grębski, Tomasz Maśląkowski, Sławomir Przepiórka

Natalia Karnecka-Michalak
Materiały Teatru
2 listopada 2004

mk