W opowieściach Griszkowca o otaczającej nas rzeczywistości, marzeniach, rozczarowaniach nie ma złości, bólu, czy sarkazmu, nie ma odrzucenia życia, ani opluwania świata - jest za to trochę prostoduszno - naiwnego zdumienia nad światem.

Teatr Griszkowca określa się mianem Nowy Teatr Sentymentalny.

Spektakl ma formę serdecznej rozmowy z widzem o najprostszych pragnieniach, o tym jak ważne jest, żeby "poczuć to, co jest", żeby "jednocześnie poczuć cały świat", żeby "było dobrze".

Griszkowiec przywołuje swoje intymne marzenia i wspomnienia, ale tylko te, które wydają się być uniwersalne, wspólne wszystkim ludziom - i tak wciąga widzów w grę ich własnymi wspomnieniami, pozwala im odnaleźć swoją osobistą historię w jego nieskładnej, zdawałoby się, paplaninie.

"Mnie samemu wydawało się, że historie Griszkowca są tak z nim zrośnięte jak skóra i nikt nie może ich włożyć na siebie. Myliłem się: istnieje ktoś taki. Paweł Pabisiak, aktor związany kiedyś z Teatrem Nowym w Łodzi, pokazuje w spektaklu Bogajewskiej, że monologi Griszkowca można zagrać w równie osobisty sposób, jak robi to sam autor, jednocześnie go nie naśladując. [.]

Griszkowiec ma [.] dar sprowadzania fundamentalnych zagadnień do codziennego doświadczenia - wspomnienia z podróży koleją, opisu sylwestrowej nocy, zasłyszanej gruzińskiej melodii. A Paweł Pabisiak posiada inny dar: tekst rosyjskiego autora mówi tak naturalnie, jakby sam jeździł rosyjskimi kolejami, pił "Sowieckoje Igristoje" i podróżował w marzeniach do Gruzji. Nie udaje przy tym kogoś innego, przez cały czas jest Pawłem Pabisiakiem, który przyszedł opowiedzieć nam historię pana Griszkowca".Roman Pawłowski, Gazeta Wyborcza

Paweł Pabisiak, "Jednocześnie" premiera krakowska
Monodram wg Jewgienija Griszkowca

Reżyseria: Małgorzata Bogajewska
Przekład: Agnieszka Lubomira Piotrkowska
Występuje: Paweł Pabisiak

Materiały Teatru
15 kwietnia 2007

Stowarzyszenie Teatralne "Tespis"