W Moskwie dobiega końca V Międzynarodowy Czechowowski Festiwal Teatralny. Powstały w roku 1992 z inicjatywy Międzynarodowej Konfederacji Związków Teatrów, zyskuje coraz większą popularność. Ostatnio bywa porównywany z festiwalami w Awinionie i Edynburgu

          O ile na pierwszych festiwalach (1992, 1996 i 1998) dominowały interpretacje dzieł Czechowa, o tyle na następnych - w 2001 i tegorocznym - główny akcent postawiono na prezentację najciekawszych spektakli dramatycznych, operowych, musicalowych, baletowych, a także teatru ulicznego.

Przez dwa miesiące widzowie mieli okazję obejrzeć 86 przedstawień z 18 krajów, ułożonych w cztery programy: cykl światowy, obejmujący inscenizacje największych reżyserów; eksperymentalny, grupujący widowiska młodych twórców, rosyjskich i obcych reżyserów; przedstawienia dla dzieci oraz program z najciekawszymi premierami z Moskwy. Budżet festiwalu wyniósł 5 mln dolarów. Znaczna część środków pochodziła z kasy miasta oraz Ministerstwa Kultury. Organizatorzy festiwalu, z dyrektorem Walerijem Szadrinem na czele, postarali się, aby tym razem jak najszerzej przedstawić sztukę Dalekiego Wschodu. I tak np. Japonię prezentowały aż trzy teatry: "Kabuki", "No" oraz Shizuoka Centre of Performing Arts.

Nietrudno zauważyć, że teatr coraz mocniej

rosyjskich aktorów. Niemiec Matthias Langhoff, inspirowany twórczością Meyerholda, wyreżyserował "Rewizora" we włoskim Teatro di Genova i udowodnił, że w utworze tym wciąż kryją się nowe możliwości. Francuz Jacques Lassalle subtelnie poprowadził rosyjskich aktorów Wielkiego Teatru Dramatycznego (BDT) z Sankt Petersburga podczas inscenizacji "Grzegorza Dyndały" Moliera. Japończyk Tadashi Suzuki specjalnie dla Rosji zrealizował nową wersję "Cyrana de Bergeraca" Edmonda Rostanda, zapraszając do udziału rosyjską aktorkę Irenę Lindt. Łącząc perfekcyjnie elementy teatru "No" z tendencjami współczesnego europejskiego teatru reżyserskiego, przeniósł miejsce akcji do Japonii, wymyślił główną postać i dołożył włoską muzykę. Młodzi rosyjscy reżyserzy Olga Subbotina, Kiriłł Sieriebriennikow i Mindaugas Karbauskis, którzy inscenizowali współczesne dramaty autorów z Niemiec, Szwajcarii i Szwecji (T. Huerlimanna, S. Larssona, A. Sautera i B. Studlara), po raz kolejny udowodnili, że są mistrzami w interpretacji sztuk niełatwych w realizacji.

Andriej Moskwin
Rzeczpospolita
11 lipca 2003

mk